Pagpupugay

Naging matagumpay ang Lakbayan 2010, nagpupugay ako sa mga magsasaka ng iba’t ibang rehiyon ng Pilipinas!!!! Ipaglaban ang tunay na Reporma sa Lupa! Carper Ibasura! GARB Isulong! Katarungan sa mga biktima ng Mendiola at Hacienda Luisita Massacre!

Hot Spot

nilalagnat ako hindi dahil sa virus

sobrang init lang kasi talaga

at nabasa pa ng buong giliw kagabi!

Militants urge Ampatuans to admit poll fraud

MANILA, Philippines—Militant groups on Thursday urged President Macapagal-Arroyo to “unburden her conscience” by confessing her and the Ampatuan clan’s roles in the Maguindanao electoral fraud cases in 2004 and 2007.

The groups made the same call to the Ampatuan clan, who are also facing criminal charges for their alleged involvement in the Nov. 23 massacre of at least 57 persons, including 30 journalists, in Maguindanao.

The Ampatuans are “certainly in the best position to tell all about the electoral fraud in Maguindanao in both the 2004 presidential election and 2007 senatorial election,” said Antonio Tinio, national chair of the 40,000-strong Alliance of Concerned Teachers (ACT).

“Unfortunately, it’s more likely that they (Ampatuans) will use this as leverage to negotiate with Malacañang and result to an eventual whitewash of the criminal cases filed against them,” Tinio told the INQUIRER Thursday.

Therefore, “we must not relent in our demand for justice and accountability,” Tinio added.

Anakbayan secretary-general Ken Ramos strongly urged the Ampatuans to “expose Mrs. Arroyo’s role in the electoral fraud cases.”

“Clearly, the martial law she imposed was meant to prevent the truth from coming out,” Ramos said.

He also said that “while telling all will not be enough to absolve them of their involvement in the heinous crime, it will help sharpen the people’s call for justice and unburden their conscience.”

League of Filipino Students chair Terry Ridon said “the Ampatuans should definitely divulge all they know about the poll fraud cases in their province during the 2004 and 2007 elections.”

“However, it does not limit their accountability for the murders of innocent civilians in Maguindanao,” Ridon said.

Renato Reyes, Bayan secretary-general, said the Ampatuans’ “confession should not in anyway be used by the government to strike a deal with clan members and should have no bearing on the murder cases filed against them.”

“If they confess, good. But they should not be allowed to use the confession as leverage against the Arroyo regime to secure some compromise,” Reyes said.

Bayan Muna party-list Rep. Satur Ocampo, meanwhile, expressed doubts the Ampatuans would “blab about their role, as well as Arroyo’s, during the 2004 and 2007 elections.”

“They are under government custody and the Department of Justice says it would charge them with rebellion that seems to be designed to be dismissed for lack of evidence of actual rebellion,” Ocampo said.

Ocampo believes “the murder of 57 people would be deemed subdued by rebellion. This means the Ampatuans may be acquitted.”

For Kabataan party-list Rep. Raymond Palatino, “it’s better, for now, to focus on the murder charges against the Ampatuans.”

“To pin down Mrs. Arroyo for election fraud, the best witness is still Garci,” noted Palatino, who was referring to controversial former Elections Commissioner Virgilio Garcillano.

The young legislator said it would be good if the Ampatuans decide to confess. “But there should be no compromise, no deal in the murder case,” he said.

On Thursday, John Leonard Monterona, regional coordinator of the Riyadh-based Migrante-Middle East phoned the INQUIRER, saying they were “closely watching the developments in Maguindanao, especially those involving the Ampatuan clan.”

“Migrante joins other OFW groups here in the Middle East and elsewhere in calling on the Ampatuans to tell-all about the electoral fraud in Maguindanao in 2004 and 2007,” said Monterona.

He also warned against a “possible repeat of the same poll fraud cases in the May 2010 election if we stop being vigilant.”

According to Monterona, Migrante would “campaign against GMA in her congressional bid and rally Kapampangan OFWs and their families in Pampanga not to support her and the entire administration ticket.”

“We have had enough of the Arroyo administration’s anti-OFW policies and programs. Mrs. Arroyo’s entry in Congress would mean more anti-OFW legislation and intensify the export of Filipino labor abroad even without guaranteeing that their rights and well-being will be protected,” he said.

Ridon on Thursday said Filipinos “have much to worry about in the declaration of martial law in Maguindanao.”

“It’s the Arroyo administration that coddled the Ampatuans in power during the past nine years. Martial law might merely be a ploy by Mrs. Arroyo to exploit the tense political situation and stage a self-coup,” he warned.

Alvin Peters, spokesperson of the newly-formed Tayo ang Pag-asa Youth Moment, called Proclamation 1959, which declared martial law in Maguindanao, an “invitation to more violence in that province.”

“It sets a dangerous precedent as it weakens civilian institutions, but provides special powers to the military and the police, both of which have poor records in upolding civil liberties

and human rights,” said Peters, also president of the National Union of Students of the Philippines.

Peters said, “the imposition of martial law provides convenient cover for the Arroyo administration to deflect blame for the Maguindanao massacre.”

“Who benefits from Proclamation 1959? The trail leads us right to the door of the Palace,” he added.

MAKABAYAN Platform

Link: http://makabayans4senators.multiply.com/journal/item/3/MAKABAYAN_Platf…

“Now is the time of great challenges.

Elections have come and gone. But the people’s aspirations remain unrealized: we are still a country of deep poverty and exploitation. We remain victims of a rotten system lorded over by exploitative local and foreign elites.

But there is hope; it is in us, the people. It is in our unity and collective action. It is in our strength and determination to overcome obstacles.

It is the hope that unites us in Makabayang Koalisyon ng Mamamayan. We are a coalition with a definitive vision for change. A coalition that advances the aspirations, triumphs, and potential of the people’s parties. A coalition that promotes nationalism, democracy, and the rights and welfare of the people at all times.”

PRINSIPYADONG PAMBATO

Bayan Muna Rep. Satur Ocampo (Kuha ni Soliman A. Santos)

Sa kanyang mahabang buhay pampubliko, maraming naging tungkulin si Satur Ocampo: mamamahayag, aktibista, rebolusyonaryo, negosyador, mambabatas. Tumatak sa madla ang imahen ng marangal at matapang na progresibong kinatawan ng Bayan Muna sa Kamara. Noong 2007, nang arestuhin si Ocampo sa kasong malinaw na gawa-gawa lamang, lalong tumining ang reputasyon niya ng paninindigan sa kabila ng panunupil.

Ngayong halalang 2010, naatasan si Ocampo na tumakbo sa pagkasenador. Bagamat matagal nang inasam na bumalik sa pagsusulat, walang kiming tinanggap niya ang tungkulin. Sa ilalim ng Makabayang Koalisyo ng Mamamayan o Makabayan, pangungunahan niya at ni Gabriela Rep. Liza Maza ang muling paglahok ng tinaguriang Kaliwa, matapos ang bigong paglahok sa eleksiyong pagkasenador ng Partido ng Bayan noong 1987.

Ano ang nagtulak sa progresibong kilusan na muling magpatakbo ng senador? Ano ang pagkakahalintulad o pagkakaiba nito sa pagpapatakbo ng kandidato sa pagkasenado ng Partido ng Bayan noong 1987?

Kung titingnan natin ang karanasan ng Partido ng Bayan at yung naging karanasan naman ng progresibong mga party-list mula 2001, malaki na yung ibinago ng kalagayan. Noong nagpatakbo ng walong senatorial candidates ang PNB, wala pang nakalatag talagang malawak na network ng partido, although umasa ito sa suporta ng mass organizations. May problema rin noon na hindi naging malinaw sa  iba´t ibang organisasyon kung ano ang pakay sa paglahok sa halalan.

Mayroong bahagi ng organisasyon ang umaasa o kumilos para ipanalo ang mga kandidato ng PNB, mayroon namang signipikanteng bahagi na ang tingin ay gagamitin lamang ang kampanya sa halalan para ihayag ang posisyon ng kilusang progresibo kaugnay ng mga isyung pambansa, pero walang tiyak na layuning pumasok sa gobyerno. Dahil doon, hindi naging matagumpay ang halalan, hindi nagrehistro ang maraming mga botante. Ikalawa, sa mismong halalan ay hindi na binigyan ng karapatan ang PNB na magkaroon ng poll watchers o kinatawan sa canvassing, kaya hindi na-check, hindi na-verify kung yung inilabas na resulta – na natalong lahat ang senatorial candidate ay totoo nga.

Ngayon, sa kapasyahan ng progresibong mga party-list at organisasyon nitong Abril 16, 2009, itinatag ang Makabayan. Tinaya ang naging karanasan ng mga party-list sa tatlong halalan – 2001, 2004, at 2007 – at nakita na sa kabila ng mga paninira, atakeng pisikal, pandurukot, pagpaslang sa mga kampanyador mula 2001 ay tuluy-tuloy pa rin ang paglawak ng suporta ng mga mamamayan. Mula 1,756,000 boto ng Bayan Muna noong 2001, lumaki pa nang lumaki iyon hanggang 2.7 milyon noong 2007, bagamat naka-distribute ang mga boto sa mga party-list.

Noong 2004 at 2007 sa partikular, napamalas na rin ng kakakayahan ang party-list network at progresibong mga organisasyon na makakilos nang epektibo ang isang poll watch mechanism na siya pang inasahan ng official opposition, ang Liberal Party, para maipagtanggol at mapangalagaan ’yung kanilang mga boto. Sila yung tumatanggap ng certificate of votes, ipinapasa sa ating poll watch groups. Tayo ’yung nagmo-monitor sa canvassing.

Batay roon, napagpasyahan na may sapat nang organisasyon at boto para masimulan ang isang pagkakampanya at magpakandidato sa Senado. Ikalawa, bagamat lumalaki ang bilang ng progresibong mga kinatawan sa House of Representatives, maliit ito kumpara sa kabuuang bilang ng lahat ng kinatawan. Kahit magagaling sa pagdedebate at malinaw na nadedeliber yung message, sa komite at plenaryo ng House, pagdating sa botohan, talo pa rin. Kasi, ang kalakaran sa House, walang bill na naipapapasa na hindi kini-clear ng Malakanyang. Mayroon tayong mga naipapasa pero ito yung hindi gaanong nakakaapekto sa political position ng malalaking negosyante at pulitiko, nailulusot natin pero yung mga batayang isyu tulad ng genuine agrarian reform, P125-across-the-board wage increase, ’yung mga nationalization bills natin sa oil industry, ’yung rice development industry act natin, mahirap mailusot. Kinakailangang makita natin na para mabilis ang proseso sa pag-deliberate ng bills ay mainam kung sa pagpasa natin sa Kamara ay may counterpart sa Senado, nasubukan na natin ’yan, tulad ng sa agriculture bill na naging katulong natin sina Sen. Chiz Escudero.

Pinakamagaling siyempre kung galing mismo sa hanay ng progresibong mga party-list ’yung nakaupo sa Senado. Para masuhayan natin ’yung pagtutulak ng progresibong legislation. Ikalawa, ang pagkakaiba sa HoR, may limit ang debate at magsalita for or against sa isang bill o isang isyu, tapos pipigilan na siya. Sa Senate, walang ganoon. Sa Senate, kaya ng isang senador na tuluy-tuloy na magsalita hanggang may sinasabi siya, oppose siya o mayroon siyang sinusuportahang bill. Ang isang senador, katumbas na ng marami-raming bilang ng kinatawan ng HOR. Kung makapaglagay tayo ng isa, lalo na kung mahigit sa isa, mas lalakas ang boses natin sa pagtutulak ng progresibong legislation o pagbatikos at pagtutol sa mga anti-mamamayang panukala ng administrasyon.

Ang pinakadahilan ng pagpasok ng progresibong kilusan ay makapagsimula ng pagbabago sa ating pulitika. Kaya ’yung dinala ng PNB noong 1987, yung new politics, ’yung laban sa traditional political system, laban sa political dynasties, laban din sa political parties na nadidikatahan ng mga dayuhang interes, o kaya lokal na interes ng mga panginoong maylupa at malalaking negosyante. Nakita natin na may ganansiya na sa paglawak ng representasyon natin sa Kamara pero hindi sapat iyon. Kung ang politics of change ay madadala sa Senado ay malaking bagay.

Isa pang punto, dahil sa konsistent na disapproval rating ng Arroyo government, dahil sa graft and corruption, abuse of power, plunder, pandaraya sa halalan, human rights violations, ang kahilingan ng mga mamamayan ay pagbabago at sinasakyan naman ng lahat ng partido, at mga kandidato. Dahil tayo naman ang konsistent na nagdadala ng pulitika ng pagbabago, pinakainam na sa halalang 2010, manawagan at epektibong mai-project ang pulitika ng pagbabago sa pamamagitan ng binalangkas nating sampung-puntong programa at plataproma. Kabilang riyan ang pagsasampa ng kaso at pag-prosecute kay Arroyo at kanyang mga kasapakat doon sa mga kasalanan na natukoy sa apat na impeachment complaint laban sa kanya. Nariyan din ang Genuine Agrarian Refrom Bill –halimbawaý pagkansela sa utang ng mga magsasaka, dahil kapag hindi na nila mabayaran ang utang nila, nababawi sa kanila ang lupa.

Bukod sa Senado, papasok din ang Makabayan sa lokal na mga halalan. Maaaring hihirang ng sariling mga kandidato o susuporta sa mga makabayan at progresibong kandidato na. Gagamitin din ito bilang behikulo ng pakikipag-alyansa. Magiging alternatibong silungan nila ito, na nakabatay sa prinsipyo kung sila ay maniniwala sa pagsusulong ng pulitika ng pagbabago.

Kamusta ang inyong pagtanggap ng mga tao sa inyong pag-iikot?

Maganda naman. Kagagaling lang namin sa  Sorsogon. May isang mayor doon na sumusuporta na sa Bayan Muna simula pa noong 2001 at ngayo’y bukas sila sa pagkabuo ng Makabayan at payag sila na ikonsidera ang pagtakbo sa ilalim ng Makabayan. Sa Mindanao at Visayas, marami ring independyente ang natutuwa sa pagkakabuo ng Makabayan na puwede na talaga nilang angkinin na partido. Ang ilan sa kanila ay idineklara na bilang mga kandidato ng makabayan.

Ano ang magiging papel ng Makabayan sa lokal na halalan?

Ang Makabayan ay magiging silungan o daluyan ng pagkandidato ng mga independent-minded na nagtataguyod ng bagong pulitika, gayundin ng mga datihan na pero nadidismaya na sa kanilang kinaaanibang partido. Hindi basta-basta nagrerekluta ng mga miyembro ang Makabayan, batay ito sa plataporma at programa.

Ano ang tingin ninyo na tatakbo kayo sa ilalim ng slate ng ibang political party?

Ang lohika ng plano na kailangang yung dalawang nominadong kandidato sa Senado, si Liza Maza at ako ay tumakbo bilang kabahagi ng official slate ng isang malakas na kandidato sa pagkapresidente sa oposisyon. Absoluto, hindi puwede administrasyon. Ito ay dahil sa ang pokus ng eleksiyong 2010 ay sa presidente, hindi sa Senado. ’Yung midterm, Senate ang nakapokus diyan. Kung lalarga ang Makabayan, at dalawa lang ang kandidato nito, importante na makasama sa kampanya ng isang malakas na kandidato para maipakilala ang kandidato ng Makabayan sa mas malawak na publiko.

Ano ang naging batayan ng pagpili ng Makabayan ng susuportahang kandidato?

Isang malaking pagbabago ito, mula 2004, hindi nagsuporta ng isang presidentiable ang progresibong kilusan, ngayon pa lamang. Hindi maiwasan na sumuporta sa isa sa oposition candidates, pero malinaw na hindi natin nilalabag ang prinsipyo na batay sa pagkakaisa sa paninidigan. Inalok natin ang ating plataporma sa mga kandidato at hiningi kung anu-ano ang kaya nilang suportahan sa mga ito. At kapag nagkaisa sa plataporma, iaalok ng Makabayan ang makinarya ng kampanya nito at saka poll watch network kapalit ng pagtulong sa logistics ng kampanya yung susuportahang kandidato.

Hindi nagpapailalim ang Makabayan. Hindi pa-a-absorb. May tatlong posibleng antas ng pakikipag-alyansa. Kung malawak at marami ang mga probisyon sa plataporma ang tatanggapin, puwedeng magkoalisyon. Kung hindi naman ganoon kalawak, puwedeng alyansa lang. O kaya maging guest candidate lang sa isang presidentiable.

Gaano na kasaklaw ang latag ng Makabayan?

Ang natapos na ay Mindanao, sa Southern Mindanao, North Central Midanao, Western Mindanao…. practically covered ang buong Mindanao.

Sa Northern Luzon, tapos na sa Baguio. Sa Central Luzon, meron nang mga panimulang asembleya sa Pampanga, Pangasinan, Bataan, Bulacan…  sa Bicol, tapos na Camarines Sur at Norte, Sorsogon, Naga… sa Southern Talalog, Laguna at iba pa.

Umaandar pa rin ang makinarya ng party-lists, kasabay nito ay mayroon silang mga grupo para naman sa Makabayan. Madadagdagan ang ikakandidato ng mga party list. Mate-testing ang kanilang kapasidad. Kapag nagtagumpay, magiging maganda na ’yung susunod na mga eleksiyon. Maipagpapatuloy ang koordinasyon ng mga party-list at Makabayan para sa pagpapalawak at pagpalakas ng base ng progresibong kilusan.

Karanasan sa Kamara, dadalhin sa senado?

Ang sa Senado ay anim na taon, katumbas ng dalawang termino sa Kamara. Ang lahat ng dinala natin sa House ay dadalhin natin sa Senado. Ngayon ay tapos na ang aming termino ni Liza Maza sa pagkakinatawan, susubukan nating dalhin ito sa Senado. At kung magtatagumpay, ganito ang gagawin natin sa mga progresibong kinatawan na magtatapos ng kanilang termino sa mababang kapulunbgan.

http://pinoyweekly.org/new/2009/12/satur-ocampo-prinsipyadong-pambato-sa-senado/

KIWI kabataan partylist

USA Youth supports Kabataan Partylist

Kabataan Partylist: Nawawalang Load May Magagawa ka!!!

Kabataan partylist 2007 ADD

with Angel Locsin and Dennis Trillo as endorser.

LOVENOTS

walang umaga’t gabing hindi ka naisip

kamusta ka na kaya? nasaan ka kaya? sino kayang kasama mo? masaya ka kaya? naiisip mo kaya ako?

nakakainis naiisip mo rin ako sabi nila - ng mga taong nakakasama mo pero pag naman magkasama tayo, binabalewala mo ako… ano ba talaga

parang lagi nalang akong nangangapa sa dilim…

walang pulitika - pasensya